Sevgili Kızım,
Bu sene kurban bayramını ailecek Düzce’de geçirdik. Bayram tatili boyunca anneannen ve dedenle bahçede yürüyüşler yaptın, hava elverdiğinde parka gittin. Banu ablanla oynadın. Babanın sayesinde Düzce’de açılan yeni alışveriş merkezinin oyun alanında keyifli saatler geçirdin, Düzce köftesi yedin. Sonbaharın güzel günlerini fırsat bilerek, ailecek gittiğimiz Güzeldere Şelalesi‘nde keyifli bir gün geçirdin. Bu arada konuşman iyice ilerledi. 4 kelimelik cümleler kurmaya başladın ” Anne bana bunu al ” gibi, ayrıca babanı da gıdıklamaya başladın. Öte yandan şarkı söylemeye başladın ” bebişimi uyutuyorum” diye uydurulmuş bir şarkıyı söylüyorsun sürekli.
Bayram tatilini fırsat bilip emzirmeyi kestik. Dolayısı ile anne kız yeni bir döneme girdik. Umduğumdan kolay oldu diyebilirim. Memişler uff oldu dedim birkaç gün yara bandı taktım o kadar, senin gibi emme düşkünü bir kızı 3-5 günde emmemeye alıştırdık. Şimdilik anneyi severek kucağına yatarak idare ediyorsun. Ama birazcık taviz versem gene emmeye baslarsın o kadar da hazırda bekliyorsun:) Sadece senin için değil anne için de zor tabi kızıyla bu özel bağı koparmak. İmkanım olsa seni okul çağına kadar emzirirdim sanırım Moğol anneler gibi:)
