Annem ve ben

Düzce günlerimizin bir hatırası olarak annem eski usül stüdyo fotoğrafımızı çektirmeye karar verdi. Ama ben pek poz vermek niyetinde değildim. Zaten kalıcı konutlardan çarşıya yaptığımız araba yolculuğu uykumu getirmişti, uykumdan uyandırılıp  ışıklar karşısına geçmek hiiç işime gelmedi. Ben de tam fotoğrafım çekilirken kocaman esnedim oh olsun:)) işte sonuç...

Bu yazı 2. Ay kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın