Kızımın Günlüğü

Şeniz ve Ayşe halalarım üç haftalık hasreti sonlandırıp nihayet beni görmeye geldiler.  Her küçük kıza lazım gelen kalp ve opak mavisi kombinli kolye uçlarımı da getirmişler şimdiden en güzel günlerimde takabilmem ve her daim onları hatırlayabilmem için. Evdeki huzurun benle daha da arttığını, benim eve uyduğum kadar evin de bana uyduğunu gördüler. Babamın üstüme titrediğini, her türlü tehlikeden şimdiden omuzlayıp kaçırdığına şahit oldular.  Anneme az zahmet verdiğim için ilk aferinlerimi de kondurdular.Sizler tarafından öpülüp koklanabilmek umuduyla ben her daim evdeyim – beklerim 🙂

Selincim şimdiden emzik bağımlısın oldun bakalım zamanı gelince nasıl bıraktıracağız sana..Davudi sesinle yaygarayı basınca süt olmadığında emzik tek kurtarıcımız oldu ne yapalım:(

Kızım 1. ayını doldurdun ve artık çevreni daha bir dikkatli inceliyorsun. Özellikle babanın yüzü daha bir ilginç geliyor sana sanırım…

Bugün doktor kontrolümüze gittik. Kızımın boyu 53 cm kilosu 4300 gr olmuş. Büyüme hızımıza doktorumuz bile şaşırdı:)

Düzce dönüşü öncesi anneannnemle son kucaklaşmamız..

Her zamanki gibi ayaklar bükülü ve havada 🙂

Doğduğundan beri sana 3 kez banyo yaptırdık ve sen hiçbirinde ağlamadın. Hatta su hoşuna gitmiş gibi bir halin vardı. Sanırım büyüyünce sen de Özlem teyzen ve Banu ablan gibi denizi çok seveceksin, seni denizden çıkaramayacağız.

Sevgili Kızım,
Günlerin bol bol uyumak sonra emmek, altına yapmak ve tekrar uyumak şeklinde geçiyor..Bu döngüyü ne zaman kıracağız dersin?