Kızımın Günlüğü

Sevgili Kızım

Bazen seni uyuturken kendimi de  uyuyakalmış buluyorum- kimi zaman yorgunluktan,  kimi zaman da sana sarılmanın veya seni emzirmenin verdiği huzurdan..Ne sebeple olursa olsun beraber uyumak çok keyifli:)

Dün Selinciğimin 3. ayını doldurmasını doktorumuzun odasında yapılması gereken yeni aşısı ile kutladık 🙁 Aşı öncesi genel muayenede kızımın tepkilerini doktorumuz dikkatle inceledi ve özellikle annesinin kollarından tuttuğu ve Selin hanımın kuvvetle ayakları üzerinde durup annesine gülücükler attığı, çeşitli sesler çıkarıp sohbet ettiği sahneye hayran kaldı. 3 aylık bir bebek için anne kız iletişimimizden koca bir aferin aldık. Öte yandan Selin hanımın boyu 61 santim kilosu 5975 gr olmus. Özellikle boyumuzun bu hızla uzaması inşallah ilerde kızımın benden çok daha uzun manken gibi bir genç kız olacağına işarettir.

Düzce günlerimizin bir hatırası olarak annem eski usül stüdyo fotoğrafımızı çektirmeye karar verdi. Ama ben pek poz vermek niyetinde değildim. Zaten kalıcı konutlardan çarşıya yaptığımız araba yolculuğu uykumu getirmişti, uykumdan uyandırılıp  ışıklar karşısına geçmek hiiç işime gelmedi. Ben de tam fotoğrafım çekilirken kocaman esnedim oh olsun:)) işte sonuç...

Düzce’de günlerim çok hareketli geçiyor. Anneannem ve dedem sürekli benimle ilgileniyor, AGUCA sohbet ediyor, kucaklarında gezdiriyor,  ziyaretime gelen  dostları ve akrabaları sayesinde bir sürü değişik insanla tanışıyorum. Öte yandan güzel kar manzarasına yanlızca pencereden bakmakla yetiniyorum şimdilik, büyüyünce kartopu oynayacağım tabi ki. İstanbul’a dönüş zamanımız yaklaştıkça ananem ve dedemi bir hüzün sardı  babam ve teyzem ise beni hasretle bekliyor.

Bugün Selin şıklattığım parmaklara gülücükleri ile tepki verdi..Artık yanlızca kendisi ile konuşan insanlara sesler çıkarıp gülücükler atmıyor, şıklayan parmaklar da hoşumuza gidiyor…

Bugün bana anneannem Düzce’de mevlüt okuttu. Önce anneannemin hediyesi olan beyaz çok cici bir elbise giydim şirinliğime şirinlik kattım:) sonra da bana sürekli gülümseyen ve  ilgi gösteren bir sürü değişik insanla tanıştım. Benim mutlu ve sağlıklı bir hayat yaşamam için iyi dileklerini ilettiler ve dualar ettiler. Ayrıca bir sürü de güzel hediyem oldu ne şanslıyım:)  Beni ziyarete gelen herkese çoook teşekkür ederim…

20 ocak perşembe günü  ilk şehirlerarası yolculuğumu yaptım.  Her zamanki gibi arabada çok mutlu ve huzurluydum. Ayrıca İzmit’te anneannemde bir dinlenme molası bile verdim.  Orada büyük teyzemi ve dayılarımı gördüm. Daha sonra Düzce’ye geldim.  Burada da büyük babanem, yengem ve Banu ablamla vakit geçirdim. Düzce’de herkes beni çok seviyor çok ilgililer, bu ilgiye alışırsam İstanbul’a dönünce annemin işi çoook zor. Bir de artık benimle konuşanlara kocaman gülücükler atmaya ve ses çıkararak cevap vermeye başladım. Herkes karşımda komik hareketler yapıyor hal böyle olunca 🙂

Bugün Halil dedemle Yeniköy’e balıkçıya gittik. Birlikte çok keyifli vakit geçirdik. Ben şimdilik lezzetli yemeklere bakmakla idare edip etrafımı inceledim yanlızca. Bugün de bize güzel bir anı olarak kaldı…Yine gel birlikte gezelim olur mu dedecim?