Düzce günlerimizin bir hatırası olarak annem eski usül stüdyo fotoğrafımızı çektirmeye karar verdi. Ama ben pek poz vermek niyetinde değildim. Zaten kalıcı konutlardan çarşıya yaptığımız araba yolculuğu uykumu getirmişti, uykumdan uyandırılıp ışıklar karşısına geçmek hiiç işime gelmedi. Ben de tam fotoğrafım çekilirken kocaman esnedim oh olsun:)) işte sonuç...