Taşındık…

Ağustos 2014 bizler için çok kritik değişikliklerin yaşandığı bir ay oldu. Öncelikle hayatımızda dedenin eksikliğini hissettiğimiz ve hissedeceğimiz ama yaşamaya da devam etmek zorunda olduğumuz gerçeği ile karşı karşıya kaldık. Ayrıca tam 9 yıl oturduğumuz ve pek çok acı tatlı anımızı paylaştığımız evden ve semtten ayrılma kararı aldık. Evlendiğim, seni doğurduğum Esentepe mahallemize veda ettik. Aslında Anadolu yakasına taşınma fikri son bir senedir aklımızda olsa da, 1 sene daha bu evde kalır imkan olursa kendi evimize taşınırız diye düşünüp seni MEÇ Arnavutköy şubesine bile yazdırmıştık. Ama hem artık mevcut evimize sığmama sorunumuz dedenin kaybından sonra büyükbabane, anneanne gibi şehir dışından gelen misafirleri daha uzun dönemli ağırlama isteğimiz ile birleşince hem de ev sahibimizin zam oranını bu sene beklentimizin üzerinde yapıp seneye için de çok uzlaşamayacağımız sinyalleri vermesi sebebi ile süreci hızlandırdık. Hatta o kadar hızlı oldu ki okul problemin yüzünden, bayram tatili ile ilgili planlarımızı da revize etmek zorunda kaldık. Şansımız vardı ki okulunun Moda şubesinde hala yer vardı da kaydını oraya taşıyabildik.
Sonuçta artık Koşuyolundayız. Senin rahatça oynaman için gene site içerisinde parkı olan bir daire bulduk kendimize. Gayrettepe’deki görebildiğin arkadaşlarınla vedalaştın. Umarım yeni evinde çok daha mutlu olursun Selin’cim.
Bu arada yeni evimize taşındığımızın 3. günü ben ayak bileğimdeki kemiği kırdım merdivene ters basıp. Bu da kayıtlara geçsin elinde telefonla önüne bakmamanın cezası alçılı ayakla 2 hafta gezmek zorunda kalmak oldu.