İlk hastalığın

Sevgili Kızım
Biz her ay senin aşılarına rağmen hiç ateşlenmediğine ve hastalanmadığına sevinip dururken dün akşam ilk hastalık deneyimimizi yaşadık. Ateşin 39.1 dereceye çıktı. Bunda sanırım bir önceki gün olduğun çocuk felci aşısının etkisi var. Seni böyle mutsuz ve ağlar görünce bu haline hiç alışkın olmayan ben ve baban bayağı üzüldük. Çünkü sen şimdiye kadar sadece istediğin olmayınca azıcık şımarıklıktan bir kaç damla gözyaşı döktün o kadar. Soğukkanlılığımızı korumaya çalışıp önce sana ılık bir duş aldırıp, ateş düşürücü ilacını verip, doktor olan amcan ve yengenden gerekli tavsiyeleri aldıktan sonra, ıslak bezle kompres ve seni mümkün mertebe mutlu tutma çabalarına başladık. Çok güleç ve alem bir çocuk olduğunu yazmışmıydım bilmiyorum. Ateşliyken bile seni güldürdüğünü bildiğimiz oyunları oynadığımızda arada gülme ve sonra ağlamaya devam etme şeklinde ilginç tepkiler verdin. Bu bizi sevindirdi ve durumun umut verici olduğunu düşünmemize yardım etti. Tüm çabalarımıza rağmen aradan 2 saat geçtiğinde hala ateşin 38-38.5 arasında değişince bir de babanın işyerinin süper hizmeti olan Avitam’ı aradık. Gecenin bir yarısı babanın çocuk doktoru ile konuşması bizim için bulunmaz nimetti çünkü kendi doktorunun cep telefonu kapalıydı. Doktorun tavsiyesi ile Calpolun etkisinin geçme süresi olan 4 saati bekleyip sana ateş düşürücü fitil verdik (Doktorun önerdiği fitilin elimizde olması da büyük şanstı yoksa cumartesi gecesi babanı gönderip nöbetçi eczane arayıp dönmesini beklemek zorunda kalacaktık) Fitili aldıktan sonrasında ya rahatlamaktan ya da yorgunluktan kucağımda uyuyakaldın zaten. Tüm bu süreç esnasında sevgili babacığın bize tüm gerekli lojistik desteği (bezlerin ıslatılması, mamaların yapılması, alt değişimi vb) sağlayıp, uykusuzluğa daha dayanıksız olan anne için ve senin için elinden gelenin maksimumunu yaptı. Ben arada hem kısa kısa uykuya daldım hem arada uyanıp seni emzirdim ilgilendim. Böylece sanırım ilk üzücü maceramızı kolayca atlattık. Sabah oldu ve senin ateşin normale dönmüş durumda.