Kızımın Günlüğü

• Park Park diyip dışarı çıkmak istiyor…
• Peppe videoları izliyor şarkılarını söylüyor
• Çoraplarını kendi çıkarıyor, ayakkabılarını kendi giymeye çalışıyor
• Gymboree derslerine devam ediyor
• Melike ablasıyla profilo alışveriş merkezine gidiyor…
• 
  
  
  

Benim minik kızım bir süredir resim derslerine de başladı. Giyiyor önlüğünü Melike ablasıyla soluğu Gymboree’de alıyor. İnşallah büyüyünce o da Öyküsu ablası gibi çok güzel resimler yapar. İlk eserlerini foto olarak yüklüyorum. Fırçayı güzel kullanıyormuşsun Melike ablanın dediğine göre. Geçtiğimiz haftasonu bir de şirket pikniğimiz vardı. Orada da at, inek, kuzu gördün yakından ilk defa. Aslında daha önce babanın şirket pikniğinde de görmüştün ama o zaman çok küçüktün ve etrafındakilerin çok da farkında değildin.

Bu haftasonu kendine yeni bir arkadaş edindin Selin’cim. Senin gibi minik tatlı bir kız. Adı Alya. Paylaşımınız başlarda çok olmadı. Sen top havuzunun derdinde ve kendi aleminde idin.  Ama sonlara doğru kalabalık azalınca birlikte oynama şansınız oldu. Bu dönemde çocuklarla oynarken biraz bencilsin. Önüne çıkanları ittirmek, elinden toplarını almak gibi hareketler yapabiliyorsun. Daha çok yaşça kendinden büyüklerle oynamayı tercih ediyorsun. Nedense erkek çocuklarla ya da büyüklerle de aran daha iyi:). Bisikletinle gezmeyi çok seviyor, Garanti bankalarındaki Bremen mızıkacıları eşeğine her seferinde sarılıyorsun. Söylediğimiz kelimeleri tekrarlamaya da başladın. Yol, ayı, araba vb…Hele haftasonu Şeniz halanın sana getirdiği sayı kartları ve eğitimi sayesinde onüç falan demeye başladın ki babanla biz gülmekten yerlere yattık. Eee insanın doktoralı, Tubitak çalışanı bilim kadını bir manevi halası olunca böyle oluyor demekki  🙂 1 günde sayı saymaya falan başlıyosun. Anne babadan geçen zeka genlerinin de payı yok değil tabi:)

Sevgili Kızım

15. ayını geride bıraktığın şu günlerde kişilik özelliklerin de iyiden iyiye kendini gösteriyor. Öncelikle çok hareketli ve meraklı bir bebek olduğunu söyleyebilirim.  Biz de seni bu konuda elimizden geldiğince destekliyoruz. Parkta bahçede oynamaktan ve özellikle son günlerdeki favori oyunun merdiven inip çıkmaktan, dizlerin çizikler, morluklar içerisinde. Ama ne gam ne tasa o kadar mutlusun ki…zaten yaraların da hızla iyileşiyor alien gibisin:) Çook meraklısın, heryere girip çıkmak herşeyi kurcalamak istiyorsun. Koştururken zaman zaman düşüyor ama kendi başına kalkıp yoluna devam ediyorsun benim dayanıklı kızım. Biz de babanla ağlamayasın diye hiç tepki vermiyoruz sen düştüğünde. Ama acı eşiğin çok yüksek. Diyoruz kızın başına ciddi birşey gelse, gene ağlamayacak bizim de haberimiz olmayacak o derece yani. Parkta bahçede top oynayan çocuklar görsen hemen yanlarına gitmeye çalışıyorsun. Eğer biraz çekinirsen annenin ya da babanın elini tutup seni götürmesini istiyorsun. Bir de bakıcından öğrendiğimiz kadarı ile bazen parkta yanında bebeğin varsa arkadaş olmak istediğin bir çocuğun yanına gidip bebeğini uzatıyormuşsun çok duygulandık bunu öğrenince. Kendince en değerli oyuncağını arkadaş olmak istediğin kişiyle paylaşmaya çalışıyorsun.

Bu yazıyı okuyanlar ocak ayındaki bir videomuzu da izlesinler bakalım:)

Selin Mama Sandalyesinde

Mart ayımız bayağ hareketli geçti. Ülker babaannemiz bizde kaldı. Birlikte oyunlar oynadınız. Büyükbabane elcağızlarıyla sana çok güzel kırmızı bir bere,atkı ve süeter ördü. Birlikte modaya gezmeye gittik. Orada Seniz halan ve teyzenle de buluştuk. Melike ablanla parkta oynadın. Obada top havuzuna girdin ve çıkmak istemedin. Bu arada seni getir götür işlerinde bayağı kullanmaya başladık. Sen de bu durumdan acayip keyif alıyorsun biz de:)

Sevgili Selin,

Artık bebeklikten çıkıp çocukluğa geçmeye başladığın şu dönemlerde çok muzip hareketler yapıyorsun. Bazen bizi güldürüyor, bazen kızdırıyorsun ama büyüyüp karakterinin şekillenmeye başladığını görmek çok keyifli oluyor. Son dönemdeki en belirgin aktivitelerin:

– annenin çantasını açıp cüzdanındaki kartları sağa sola dağıtma

– koltuklardan atlama (gymboree’nin etkisi sanırım düşme korkusu falan yok)

– işten gelince anneye meme meme diye saldırma

– uykun gelince ağzına emziğini, koluna bebeğini takıp yatak odasına uyumaya gitme hazırlıkların 🙂 (bu bakıcıyla böyle tabi genelde anneyle uyuma hiç kolay olmuyor)

– sinirlendiğinde değişik sesler çıkarıp kendi çapında söylenmen

– seni banyo yapmaya götürdüğümüzde küvetin yanında üstünü çıkarırken sevinçten ayaklarını çırpman

– çorap dediğimizde dolabından çorabını almaya gitmen ve bize getirmen

aklımıza gelenlerden bazıları.

Selin 15. ay

Ocak ayı doktor kontrolümde boyum 77.5 cm kilom 9860 çıktı. Annem ve Fatma ablam durumdan memnunlar şimdilik. Kilo açığımı kapatmaya başlamam 5 katlı asansörsüz evimizde, başta Fatma abla olmak üzere herkesi etkilemeye başladı:) Neyse ki yürüdüğüm gibi merdiven de çıkabiliyorum da özellikle annem ve Fatma ablam beni sürekli 5 kat taşımak zorunda kalmıyor.

Ocak ayında Selim dedem ve anneannem İstanbul’a beni ziyarete geldi. Dedem bana oyuncaklar almış.  Özellikle bebeği çok sevdim. Sarılıp uyumaya başladım bebeklere.

Bu aralar yukarı ve aşağı kavramlarını öğreniyorum. Eller yukarı dediklerinde iki elimi de havaya kaldırıyorum. Dişlerim gene kaşınmaya başladı 4 dişin devamı geliyor:)

Bu ay benden küçük 2 kardeş bebek de ziyaret ettim:

1. İnci teyzemin oğlu Arel Atlas Brüksel’den geldi. Atlas artık büyüdüğünden biraz sevmek istedim ama izin vermediler:)

2. Yahya amcamın oğlu Ali Efe’yi de görmeye gittik. Babam Ali Efe’nin ne kadar hafif olduğunu görünce daha iyi anladı neydim ne oldum:)