Sonunda Nevay Teyzemle tanıştım. Aslında kendisi beni daha annemin karnındayken bile sevmişti ama doğduktan sonra karşılaşmamız biraz vakit aldı. Sanırım Nevay teyzenin beni daha doğmadan sevdiğini hissetmiş olmalıyım ki, kendimi sevdireceğim, beğendireceğim diye türlü türlü şirinlikler yapıp, zorla güldüm sürekli.
Hamarat kızım bakıcımız Fatma ablasına köfte yaparken yardım etti. Şimdilik yardımı manevi düzeydeydi ama, o kadar dikkatli bakıyordu ki yoğurma işlemini çok iyi öğrendiğine ve ileride annesine çok güzel köfteler yapacağına eminim.
Selin Hanım ekim ayında neler yaptı?
1. Doktora gidildi. Kilo 8.5 , boy 72 cm olunca bu ay doktordan mutlu mesut bir şekilde ayrıldık.
2. Ziyarete gelen anneannesiyle oyunlar oynadı
3. Bakıcısı Fatma ile tek başına kalmaya başladı (anneye bay bay yaparak ve hiç ağlamadan 🙂
4. Babasıyla saklambaç oynamayı öğrendi
5. Alo deyince elini kulağına götürüyor
6. Öpücük veriyor
7. Koltuklara tek başına inip çıkabiliyor
Sevgili Kızım
Biz babanla büyüyünce kızımızı kimselere vermeyeceğiz diye atıp tutalım, sen daha yaşına girmeden ilk aşkını buldun. Geçtiğimiz hafta Gymboree serbest oyun saatinde Aslanla buluşmanız çok komikti. Sen en sevgi dolu halinle onca çocuk arasından Aslanı buldun ve sarılıp bırakmadın. O da bu sevgine karşılık verdi. Tabiri caizse sizi zor ayırdık:) Anneannenle bu duruma pek bir güldük.
Sevgili Kızım
Ekim ayı itibariyle hem günlük hem de haftalık programını arada bazen kaymalar olsa da çok güzel oturtmuş durumdayız. Bakıcımız Fatma’nın da bu planın oturtulmasında payı büyük. Günlük programın:
08:00 – 09:00 Uyanma-kahvaltı
09:00-10:00 Oyun
10:00-11:30- Uyku
11.30-12:00- Meyve saati
12:00-13:00 Oyun
13:00-13:30-Öğlen yemeği
13:30-14.30-Uyku
14.30-16.00-Oyun saati
16.00-16.30-Ara öğün
16:30-17:30-Uyku
17.30-19.00-Oyun saati
19.00-19.30- Akşam yemeği
19.30-21.00-Oyun saati
21.00-21.30-Gece maması
21.30-08.00-Uyku (Gece 12, sabaha karşı 3-4 gibi anne sütü/mama)
Haftalık programına gelince:
Pazartesi ve Perşembe günleri 15.30-17.30 arasında Gymboree‘de serbest oyun saatine katılıyorsun. Cumartesi 13.30-14.30 arası yine dersin var. Diğer günler havalar hala güzelken oyun saatinde sitemizdeki parktasın.
Bu ay az fotoğraf yüklendi eleştirilerine kulap verip Selin hanım’ın bir kaç mutlu anına ait resimleri yükledik….
1. Dayımların İstanbul ziyaretinde Selin elleriyle lahmacun ikram ederken…
2. Annesi oyuncak sepetini boşaltıp içine Selini yerleştirip koridorda gezmeye çıkartmışken..
3. Açılan buzdolabının tepesinden içeriyi gözetlerken..
4. Güneşli bir pazar günü BUMED de kahvaltı keyfi..
Sevgili Kızım
28 Eylül 2011 akşamında ilk kez YÜRÜDÜN. Arka arkaya tam 4 adım attın. Babanla önce inanamayıp bir kaç kez top vb uzatarak bize doğru gelmeni sağlayıp yürüdüğünü babanla teyit ettik. Henüz adım sayın çok artmasa da 2 ayak üzerinde yürümek seni de mutlu etmiş gözüküyordu:) Konstantrasyonunu bozmamak için kamera ya da fotoğraf makinası alıp keyfimizi bozmadık. Önümüzdeki günlerde bir fırsatını bulup çekim de yapacağız elbette…
Yürümen bizi konuşmandan daha fazla heyecanlandırdı sanırım. Çünkü kelimeleri zaman içinde gittikçe daha düzgün bir şekilde söylüyorsun ilk an ne zamandı gibi bir durumu olmuyor. Ne zaman ilk anne dedin baba dedin farkında bile olmadık. Ama ilk adımları attığın gün-saat gayet netti ve tamamen ayrı kendine has mutlu bir andı.
Daha önce Selin’i sosyalleştirmek adına olumsuz sonuçlanan ilk girişimimizin ardından, bu kez soluğu Ulus Gymboree‘de aldık. Tam adresi bulmamız biraz uzun sürse de, aslında mekanın evimize araba ile 5-10 dakikalık bir mesafede olması avantajdı. Bu deneme dersimiz de öncekinde olduğu gibi Selin’in uyku saatine denk gelmesine rağmen, bu kez 5 dakikalık bir gözlemleme ve ayılma sürecinden sonra aktivitelere dahil olabildik. Hem sınıfın daha az kalabalık olması (5 bebek vardı ama sayı 10 a kadar çıkıyormuş), hem eğitmenin bebeklerle birebir ilgilenmesi genel olarak dersin Selin açısından çok daha verimli geçmesini sağladı. Bebekler arasında en küçük olan ve tek kız Selin’di ama tüm oyunlara rahatlıkla katıldı. Sonuç olumlu olunca biz de 3 aylık bir dönem için Gymboree Play & Learn 3 sınıfına kayıt yaptırdık.
İnternette araştırma yaparken Gymboree ile ilgili çok farklı yorumlar okumuştum. Ben kendi adıma değerlendirme yapacak olursam
Artılar:
– Kış mevsiminde soğuk havalarda parka gidemeyen bebekler için oyun alanı sağlanmış oluyor
– 50 dakikalık derste oyunlarla birlikte kavramlar öğretiliyor
– Diğer bebeklerle iletişime geçiliyor (benim gibi yakın arkadaşlarınızın bir kısmı yurtdışında, İstanbul’da olanlar da henüz çocuk sahibi olmamışsa bu önemli oluyor)
– Parklardakine göre daha gelişmiş ve çeşitlik oyuncak seçenekleri var
– Evdekilerden farklı oyuncaklarla da oynayıp paylaşmayı öğreniyor
– İstanbul standartlarına göre evimize çok yakın
Eksiler:
– Fiyatlar yüksek
– Amerikan menşeili bir eğitim kurumu olduğundan arada 1 tane de olsa ingilizce şarkı eklemiş olmaları beni rahatsız etti sanırım bu ilerleyen sınıflarda artarak devam ediyor. (Doğru olan bebeğin başka bir ülkede yaşamıyorsa ya da anne babası yabancı değilse, önce anadilini öğrenmesi bence)
– Derse anne+bakıcıları ile gelen pek çok bebek vardı bu ortamı kalabalıklaştırıyor
– Derse bebeklerle sadece anneler ya da bayan bakıcıları katılmıştı. Henüz hiç baba göremedim. Aslında sınıflar ebeveynler açısından karma olsa, babalar bu tip olaylara daha fazla dahil olsa, biz de Selini babasıyla sırayla götürsek bence çok daha güzel olurdu.
Gözlem:
Deneme dersinde bir bebeğin annesi ile birlikte, tipinden endonezya ya da malezya civarı bir ülkeden olduğunu tahmin ettiğim bakıcısı vardı. Bakıcısı kırık bir ingilizceyle anne ile iletişim kuruyor yok denecek kadar az bir türkçe ile de diğer bebekler ve anneleri ile konuşmaya çalışıyordu. Yaşı sanırım 50′ nin üzerindeydi. Paraya ihtiyacı olduğundan çalıştığı muhakkak. Ama bu bebek bu insandan konuşmayı öğrenecekse ne düzgün bir türkçesi, ne de ingilizcesi olacaktır. Ayrıca bakıcıların bebekle oynayıp şakalaşabilmeleri için çok yaşlı olmamaları gerektiğine inanıyorum.
Son Yorum:
Haftasonu anneannemi ziyarete gitmiştik. Derse kayıt olduğumuzu duyunca tam olarak aynı kelimeleri kullanmasa da “Siz çocuk oyun oynasın diye üstüne bir de para mı veriyorsunuz!!” anlamına gelecek hayret ifadeleri kullandı. Aslında kendince haklıydı. Onun ve hatta benim dönemimde de herkesin birden fazla çocuğu olur, çocuklar kardeşlerle oynar, mahalle diye bir kavram olur, mahallede de tüm çocuklar birbirleri ile kaynaşır, parklar dışında da bir sürü açık bahçe vb alan olur yer bulmak için, yaşıt arkadaş bulmak için bu kadar uğraşmazdınız.
Burhaniye Günleri:
Bu Ramazan bayramı tatilimizi Burhaniye’de Öykü ablamların evinde geçirdik. Kocaman bir evleri olduğu için bize özel oda ayırdılar. Öykü ablam uyumam için bana küçükken kullandığı yatağı, rahat banyo yapabilmem için banyo oturağını ve sakladığı bir sürü oyuncağı verdi. Özetle benim için herşey düşünülmüştü:). Tatildeyken her gün civardaki değişik yerlere gezmeye gittik. Denize de girdik ama hava ve deniz suyu sıcaklığı pek bana göre değildi. Öte yandan ben en çok etrafımda sürekli benimle ilgilenen ve oyun oynamak isteyen insanlar olmasından hoşlandım. Bayram insanı zengin eden birşeymiş. Karşılaştığımız tüm aile büyükleri bana harçlık verdi. Ben de şimdilik birikimlerimi anne-baba bankasına yatırıyorum. İlerde faizi ile kat be kat geri alacağımı düşünüyorum kayıtlara geçsin lütfen :). Öykü ablam bana, anne ve babama kendi özel resimlerini yaptığı t-shirtler hediye etti. İlk defa özel tasarım bir kıyafetim oldu çok sevindim.
Yine bir düğün:
Dünyaya geldiğimden beri 3. kez anne ve babamın arkadaşlarının düğününe katıldım. Neyse ki etrafta benim yaşıma yakın birileri ve güzel bir boğaz manzarası vardı da sıkılmadım. Yalnız anneme söyleyeceğim 1 düğün daha olursa aynı elbiseyi giymeyeceğim sıkıldım sürekli aynı elbise ile resim çekilmekten.
Borayla tanışma:
17 eylülde annemin iş yerinden arkadaşı Derya teyzenin ailesiyle kahvaltı yaptık. Oğlu Bora ile tanıştım. Bora benim arabaları ile oynamama izin verdi ve kahvaltımı yapmama yardım etti. Borayı sevdim. Ben biraz daha büyürsem daha güzel oynayacağımıza eminim. A bir de Erkin abinin kucağında uyumak pek bir rahattı. Bu arada Vedat Milora özenip gittiğim mekanları bebeklere uygunluk açısından değerlendirmeye karar verdim. Kirpi Cafe‘yi değerlendirmem gerekirse:
– Bebek arabası ile rahat hareket etme: 2/5
– Alt değiştirmek için özel alan: 3/5
– Mama sandalyesi temini : 4/5
– Emzik vb dezenfekte hizmeti: 5/5
Geçtiğimiz cumartesi günü ailecek Yamaha Müzik Okulunun yolunu tuttuk. Sokaklarda söylediğin aryalardan yola çıkarak hem yeteneğin gelişir, hem de sosyalleşirsin diye Robbie programı deneme dersine katıldık. Ancak bu dersten çok da memnun kalmadık. Öncelikle senin uyku saatini kaçırdığımız için biraz durgundun. Ayrıca kalabalık bir grup anne ve çocuğu görünce biraz şaşırdın ve izleyici rolüne büründün. Ben aslında annelere yaptırdıkları hareketler çok komiğime gitmiş olsa ve biraz garipsesem de (aslında hem evde hem sokakta sana oyun oynatırken her türlü komik duruma düşmeye hiç de gocunmayan bir anneyim), karizmayı çizdirmeyi göze alıp elimden geldiğinde oyunlara katılıp seni de dahil etmeye çalıştım. Ancak senin de -zaman zaman bazı oyunlara katılmakla beraber- her zamanki neşeli ve girişken halinden eser yoktu. Öte yandan eğitmenin arka arkaya oyunları kurulu bir plak gibi bebeklerle iletişime geçmeden oynatıyor olması, ayrıca sadece 2 deneme dersi katılımcısı bebek olmasına rağmen sizleri oyunlara dahil etmeye yönelik herhangi bir çaba içinde olmaması, derslerle ilgili ilk izlenimimin olumsuz olmasına neden oldu. Oyun oynattıkları alana ayakkabısız girilmesi dışında, hem oyun oynadığınız yerlerin hem de sizlere verilen oyuncakların temizlik anlamında beni tatmin etmediğini de belirtmeliyim. Sonuç olarak en azından 4 derslik bir eğitim paketine kesin kayıt yaptırırız niyetiyle gittiğimiz okuldan, kayıt falan yaptırmadan ayrıldık. Ama bu karar senin sosyalleşme ihtiyacın olduğu gerçeğini ortadan kaldırmadığından bir kaç farklı kuruma daha deneme derslerine gitmeye karar verdik.
