Kızımın Günlüğü

– Halil Dedem beni ziyarete geldi

– Sonunda saçım uzadı, Fatma ablam saçımı lastik tokalarla süsledi

– Yaşasın Android işletim sistemi, babam sayesinde cep telefonu bebek uygulamalarına merak saldım. Annem ile babam tüm akşam telefonları uçak modunda tutmak zorunda kalıyor…özellikle annem durumdan şikayetçi tüm gün hiç televizyon açılmayan evde telefon ekranına bu kadar bakıyorum diye..

– Sürekli baba baba diyorum. Babamın kızı olacağım şimdiden belli. Anne de diyebiliyorum ama sadece işime geldiğinde:)

Minik kızım Selin…

Bugün ilk yılbaşı partine katıldın. Gerçi senin ilgini noel baba, noel şapkaları, pastadan ziyade müzik, dans, tırmanmak, atlamak, zıplamak gibi aksiyon kısmı çekti 🙂 Minik arkadaşlarınla beraber minik sandalyeye oturup yemeğini yemen de başlı başına bir eğlence idi. Biz uzun süredir Gymboree’ye gitme isini Fatma ablana havale ettiğimizden, orada ne kadar hareketli olduğunu ve senin peşinden koşturmanın ne zor olduğunu unutmuşuz. Özellikle de ortam kalabalık olunca ve sen gene de onca çocuk arasında nispeten daha minik olanlar grubunda kaldığından, insanların arasından ışık hızı ile geçmene yetişmeye çalıştık. Başlangıçta partiye gitme niyetimiz daha çok öğretmeninle görüşmek, uzun bir aradan sonra ortamda nasıl vakit geçirdiğini izlemek olsa da, bizim de çok eğlendiğimizi itiraf etmeliyim.

Sevgili Kızım,

Artık kesin emin oldum ki sen babanın kızı olacaksın. Akşam baban işten geldiğinde koşa koşa kucağına atlıyorsun. Bütün akşam oyunlar oynuyorsunuz. Hatta son zamanlarda seni yatırma işini bile kendisi hallediyor (seni kucağına oturtup laptopdan ninniler dinleterek) . Bunda tabi ki senin son dönemde oluşan gece geç yatma isteğinin de payı var. Uyku düzenin bile babana çekmiş:) Annenin payına ise her zaman olduğu gibi seni emzirme, yemek yedirme, alt değiştirme gibi rutin ve daha sıkıcı işler düşüyor. Sadece banyo saatlerinin çok keyifli geçtiğini söyleyebilirim. Suyu çok seven bir kız oldun ve banyo yapmak için can atıyorsun. Bu çok hoşumuza gidiyor. Kocaman bir küvetimiz olduğu için içine senin minik küvetini koyup kendimde büyük küvetin içine girip 10-15 dakika senin suyla ve suda yüzen oyuncaklarla oynamana izin veriyorum ki mest oluyorsun.

Haftasonu arkadaşlarımızla yaptığımız keyifli bir kahvaltı sonrası profesyonel fotoğrafçılıkla uğraşan Olcay abin resimlerimizi çekti ve ortaya çok güzel sonuç çıktı. Bize de çok güzel bir hatıra kaldı. Çünkü kendi çektiğimiz resimlerin aslında senin ne kadar tatlı olduğunu yeterince yansıtmadığını babanla konusup dururduk hep.

Düzce’de kutladığımız doğumgünümün ardından manevi halam Şeniz’in ısrarları sonucu 2. bir doğumgünü de İstanbul’daki evimizde kutlamaya karar verdik. Bu doğumgünümde teyzem, halam, annem ve babamdan oluşan küçük bir grup vardı. Ben en çok balonlarla hep birlikte oynamamızdan, bir de teyzemin bana aldığı oyuncak yazar kasadan hoşlandım. Pasta ve mum üfleme kısmı pek ilgi alanıma girmedi. Şeniz halamın bana getirdiği Tübitak Yayını kitapları ise özellikle annem ve babam çok beğendi. Bu sefer Şeniz halamla çok güzel oynadım, onun kucağına gittim. Kendisi önceki deneyimlerimize bakarak pek bir şaşırdı bu duruma 🙂 Sonuç olarak  çok eğlendim. Bu vesile ile:

– Süsleme işleriyle uğraşan babama

– Yiyecek organizasyonu sponsorum anneme

– Elleriyle doğumgünüm için salata hazırlayan teyzeme

– Kıyafet sponsorum Nilgün teyzeme

çok teşekkür ederim…

Kasım ayı benim için çok hareketli geçti. Öncelikle kasım ayında doğumgünüm olduğu için annem hazırlıklar yaptı. Sonra Kurban bayramı bu aya denk geldiği için Düzce’ye anneannemlere gittik. Anneannemem bana çok güzel yemekler pişirdi, köye götürüp benden birkaç yaş büyük ablalarla tanıştırdı, ben de onlarla kutu kutu pense oynadım. Doktorum artık balık yememe izin verdiği için Akçakocaya da gittik. Ama en çok Binef At Çifliği‘nde eğlendim. Her ne kadar midillileri göremesem de, hem güzel köy kahvaltısı, hem de kanaryalar ve süs at nalları çok ilgimi çekti. Garson abi de benimle çok ilgilendi gezdirdi. Annem bahçedeki köpekten biraz çekindi ama ben hiç korkmadım çok da sevimliydi üstelik. Bu ay zaman zaman bazı olaylara kızınca söylenmeye başladım. Bazen annemle babam beni çok kızdırıyor. Ben de çıkarabildiğim tüm sesleri çıkararak söyleniyorum. Ama beni ciddiye alıp ilgilenecekleri yerde,  annemle babam gülme krizine giriyor. Bir an önce konuşsam da derdimi anlatsam iyi olacak sanırım. Zaten teyzem de mor tulumumu giydiğimde “Vadaaa” diye benle dalga geçiyor.

Sonunda Nevay Teyzemle tanıştım. Aslında kendisi beni daha annemin karnındayken bile sevmişti ama doğduktan sonra karşılaşmamız biraz vakit aldı. Sanırım Nevay teyzenin beni daha doğmadan sevdiğini hissetmiş olmalıyım ki, kendimi sevdireceğim, beğendireceğim diye türlü türlü şirinlikler yapıp, zorla güldüm sürekli.

Hamarat kızım bakıcımız Fatma ablasına köfte yaparken yardım etti. Şimdilik yardımı manevi düzeydeydi ama, o kadar dikkatli bakıyordu ki yoğurma işlemini çok iyi öğrendiğine ve ileride annesine çok güzel köfteler yapacağına eminim.

Selin Hanım ekim ayında neler yaptı?

1. Doktora gidildi. Kilo 8.5 , boy 72 cm olunca bu ay doktordan mutlu mesut bir şekilde ayrıldık.

2. Ziyarete gelen anneannesiyle oyunlar oynadı

3.  Bakıcısı Fatma ile tek başına kalmaya başladı (anneye bay bay yaparak ve hiç ağlamadan 🙂

4.  Babasıyla saklambaç oynamayı öğrendi

5. Alo deyince elini kulağına götürüyor

6. Öpücük veriyor

7. Koltuklara tek başına inip çıkabiliyor

Sevgili Kızım

Biz babanla büyüyünce kızımızı kimselere vermeyeceğiz diye atıp tutalım, sen daha yaşına girmeden ilk aşkını buldun. Geçtiğimiz hafta Gymboree serbest oyun saatinde Aslanla buluşmanız çok komikti. Sen en sevgi dolu halinle onca çocuk arasından Aslanı buldun ve sarılıp bırakmadın. O da bu sevgine karşılık verdi. Tabiri caizse sizi zor ayırdık:) Anneannenle bu duruma pek bir güldük.