Kızımın Günlüğü

Sevgili kızım bugünlerde çok güzel şarkılar söyler oldu. Oyuncak tefini de beraberinde çalmayı ihmal etmiyor. Repertuarımızdaki şarkılara bir göz atalım: )

– Ali Baba’nın Çiftliği

– Küçük Kurbağa

– Küçük Ayşe

– Hello, How are you Selin?

– Hüdayda

– Arkadaşım eşşek

– Twinkle twinkle little star

Şubatın ilk haftasında Halil dedem beni ziyarete geldi. Beraber oyunlar oynadık, alışveriş merkezlerinde gezdik, haftasonu kahvaltısına Moda Teras’a gittik velhasıl güzel vakit geçirdik. Dün dedemi uğurladık “Dede gene gelsin dedik” tekrar gelişi için söz aldık.

Bir yılı daha geride bırakıyoruz sevgili kızım. Bu yıl nasıl geçmiş aklıma gelen kilometretaşlarını sıralayayım bir proje yöneticisi olarak:)

– Melike ablan hayatımıza girdi birlikte güzel günler geçirdik, geçiriyoruz

– Sen bebeklikten çocukluğa geçtin yürümeye, konuşmaya, isteklerini yaptırmaya başladın

– Arabamızı değiştirdik. İlk göz ağrımız, babanla tüm acemilik kahrımızı çeken  arabamızı satıp aile boyu daha büyük bir araca geçtik

– Anaokuluna haftada 2 yarım gün gitmeye başladın

– Babanın iş yeri taşındı Gebze’ye gitmeye başladı:(

– Seninle 2. yurtdışı gezimizi Litvanya’ya yaptık

– Annen doktorayı bitirdi (sonunda:))

– 2. yaş gününü kutladık

25. ayımıza girerken Selin hanım  pek bir dillendi. Kastım 3-4 kelimelik cümleler kurması değil. Hanımefendi şarkılar, ninniler söylüyor, eline kitap alıp sayfalarındaki resimleri anlatıyor, anne babayla telefonda sohbet ediyor bülbül gibi şakıyor anlayacağınız. Bunun bir de acı tarafı var ki “terrible two” dönemini resmi olarak açtık.  Herşeye hayır demeler, her işi kendi başına yapma istediği ve inadı velhasıl bir kendini ispatlama çabası. Biz de ne yapalım babayla mecbur pedagogunun önerdiği gibi minimum ama kesin hayırlar ve genelde bir boyun eğme şeklinde bu dönemi geçiriyoruz ki kriz yaşamayalım.

Öte yandan anne ve babanın uzun uğraşlarından sonra yeni bir kreşe başladın. İsmi Playhouse. Şimdilik haftada 2 yarım gün buraya gidip arkadaşlarınla oyun oynama fırsatı ediniyorsun. Havalar güzelleşip bahar gelince belki 3 yarım güne çıkartmayı düşünüyoruz.  Annenin doktora mezuniyet belgesini aldığı cuma gününün hemen ertesindeki pazartesi günü senin ilk okul gününün başlangıcına denk gelmesi de çok ironik oldu diyebilirim sanki bayrak devri gibi:)